Του Ηλία Προύφα
Μια ξεκάθαρη εικόνα για το πού κατευθύνεται η σύγχρονη αμυντική τεχνολογία, αλλά και για το πώς μπορεί η Ελλάδα να αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο σε αυτήν, έδωσε ο Κρίστιαν Χατζημηνάς, ιδρυτής του EFA GROUP και του THEON GROUP, μιλώντας στο «Ανταλλακτήριο Ιδεών» του Λάμπρου Ταγματάρχη στη Ναυτεμπορική TV.
Ο ίδιος περιέγραψε τη σταδιακή μετάβαση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας από έναν χώρο που για χρόνια αντιμετωπιζόταν με καχυποψία, σε έναν δυναμικό κλάδο υψηλής τεχνολογίας με εξαγωγικό προσανατολισμό και αυξανόμενη διεθνή παρουσία. Όπως τόνισε, η THEON έχει πλέον κατακτήσει «δεσπόζουσα θέση» σε παγκόσμιο επίπεδο στα συστήματα νυχτερινής όρασης για τον σύγχρονο στρατιώτη, ενώ ο όμιλος EFA επεκτείνεται σε τομείς όπως το software, οι αισθητήρες, ο ηλεκτρονικός πόλεμος και οι δορυφορικές εφαρμογές.
Κεντρικό μήνυμα της παρέμβασής του ήταν πως η πραγματική ισχύς στα σύγχρονα οπλικά συστήματα δεν βρίσκεται πλέον στο hardware, αλλά στο software. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, πολλές εταιρείες μπορούν να κατασκευάσουν drones, όμως ελάχιστες είναι σε θέση να τα καταστήσουν «έξυπνα». Η υπεροχή πλέον κρίνεται στην αυτονομία, την ευφυΐα και την ικανότητα διασύνδεσης των συστημάτων, κάτι που καθιστά το λογισμικό τον βασικό πυρήνα κάθε σύγχρονου αμυντικού συστήματος. Για τον λόγο αυτό, υπογράμμισε ότι η ανάπτυξη και ο έλεγχος του software πρέπει να παραμένουν σε ελληνικά χέρια.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην εικόνα που είχε διαχρονικά η αμυντική βιομηχανία στη χώρα. Όπως σημείωσε, για πολλά χρόνια ο χώρος αποτελούσε «μαύρο κουτί», συνδεδεμένο με αδιαφάνεια και αρνητικούς συνειρμούς. Σήμερα όμως, όπως τόνισε, η άμυνα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια βαριά βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας, που μπορεί να παράγει καινοτομία, να προσελκύει επιστημονικό δυναμικό και να ενισχύει την οικονομία μέσω εξαγωγών.
Ο Κρίστιαν Χατζημηνάς στάθηκε με έμφαση και στην ανάγκη ουσιαστικής ελληνικής συμμετοχής στα εξοπλιστικά προγράμματα της επόμενης περιόδου. Αναγνώρισε τη σημασία του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού, όπως ο 12ετής αμυντικός προγραμματισμός, αλλά και εργαλείων όπως το ΕΛΚΑΚ, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η χώρα δεν πρέπει να περιορίζεται σε τυπικές συνεργασίες χωρίς πραγματική αξία. «Το ζητούμενο είναι η πραγματική ελληνική προστιθέμενη αξία», ανέφερε, δίνοντας το στίγμα για μια στρατηγική που θα ενισχύει την εγχώρια βιομηχανική βάση.
Κλείνοντας, έδωσε και τη συνολική οικονομική διάσταση των αμυντικών δαπανών, επισημαίνοντας ότι δεν αποτελούν ένα «zero sum game». Αντιθέτως, μπορούν να λειτουργήσουν ως μοχλός ανάπτυξης για τη βιομηχανία, την τεχνολογία και την απασχόληση, εφόσον υπάρχει σωστός σχεδιασμός και αξιοποίηση των πόρων.
Το βασικό συμπέρασμα της παρέμβασης είναι σαφές: η Ελλάδα έχει μπροστά της μια πραγματική ευκαιρία να μετατρέψει την αμυντική τεχνολογία σε εθνικό πλεονέκτημα, επενδύοντας στο ανθρώπινο δυναμικό, στο λογισμικό και στις «έξυπνες» λύσεις που θα καθορίσουν το πεδίο των επιχειρήσεων τα επόμενα χρόνια.