Γράφει ο,
Γεώργιος Κυλινδρής Συνταγματάρχης ΤΘ ε.α
Γενικός Γραμματέας ΣΑΣΜΥ
Η ελληνική οικονομία, σύμφωνα με τις επίσημες κυβερνητικές εξαγγελίες, έχει αφήσει πίσω τα πέτρινα χρόνια των μνημονίων. Ωστόσο, για χιλιάδες στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, εν ενεργεία και αποστρατεία, η πραγματικότητα στα ενημερωτικά σημειώματα μισθοδοσίας και συντάξεων είναι διαφορετική. Δύο μόνιμοι μηχανισμοί αφαίμαξης –η Ειδική Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ) και η εισφορά 2% υπέρ Ανεργίας– καταπίνουν κάθε αύξηση και ακυρώνουν στην πράξη τις ανακοινώσεις για μισθολογική βελτίωση.
Η ΕΑΣ, θεσπισμένη με τα άρθρα 38 του Ν. 3863/2010 και 11 του Ν.3865/2010,δημιουργήθηκε για να καλύψει τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων σε συνθήκες κρίσης. Σήμερα παραμένει ενεργή, επιβάλλεται στο σύνολο της σύνταξης και λειτουργεί ως «κόφτης» των αυξήσεων.
Η πρόσφατη τιμαριθμοποίηση των ορίων (άρθρο 31, Ν. 5162/2024) δεν αποτελεί ουσιαστική ανακούφιση· είναι ένας τεχνικός ελιγμός που απλώς περιορίζει οριακά τις απώλειες, ενώ η εισφορά συνεχίζει να τιμωρεί όσους έχουν ξεπεράσει τα όρια.
Η δικαστική πρακτική έχει αναγνωρίσει την αδικία: το Ελεγκτικό Συνέδριο, με την Ολομέλεια 244/2017 και τις αποφάσεις 1477-1478/2021, υπογράμμισε ότι η ΕΑΣ αντίκειται στις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας και δεν μπορεί να έχει μόνιμο χαρακτήρα. Παρά αυτά, η Πολιτεία επιμένει να τη διατηρεί, επικαλούμενη δημοσιονομικά τεχνάσματα.
Το ίδιο ισχύει για την ειδική εισφορά 2% στους εν ενεργεία στρατιωτικούς (άρθρο 38, παρ. 2 Ν. 3986/2011). Επιβλήθηκε σε εποχή υψηλής ανεργίας, όταν το ποσοστό άγγιζε το 30%. Σήμερα, με μονοψήφια ανεργία και σταθερή οικονομία σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις, η παρακράτηση συνεχίζει να μειώνει τις καθαρές αποδοχές και να διατηρεί ένα μέτρο που έχει χάσει κάθε ουσιαστικό νόημα.
Οι συνέπειες είναι ξεκάθαρες: οι αυξήσεις εμφανίζονται στα χαρτιά αλλά δεν φτάνουν ποτέ στην τσέπη των δικαιούχων ολόκληρες. Το διαθέσιμο εισόδημα παραμένει συμπιεσμένο, ενώ η Πολιτεία παρουσιάζει αυξήσεις που στην πράξη αναιρούνται από μόνιμες, άδικες κρατήσεις.
Δεν πρόκειται για προνομιακή διεκδίκηση, αλλά για ζήτημα ισονομίας και δικαιοσύνης. Οι στρατιωτικοί υπηρετούν υπό αντίξοες συνθήκες, με περιορισμούς και αυξημένες ευθύνες, και δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως μόνιμη δεξαμενή δημοσιονομικών ισοδυνάμων.
Η λύση είναι ξεκάθαρη: άμεση κατάργηση της ΕΑΣ και της εισφοράς 2%, χωρίς τεχνικές «διορθώσεις». Το εισόδημα του στρατιωτικού δεν είναι πεδίο για μνημονιακά πειράματα. Κάθε ευρώ που παρακρατείτε άδικα αφαιρείται από την αξιοπρέπεια εκείνου που ορκίστηκε να φυλάττει τις Θερμοπύλες. Η ώρα της αποκατάστασης έφτασε.