Του Ηλία Προύφα
Δεν ήταν απλώς μια λέξη.
Δεν ήταν ένα τυπικό προσφώνημα.
Το αυθόρμητο «ΑΓΑΠΕΣ ΜΟΥ» που ειπώθηκε εκείνη τη στιγμή, ήταν η πιο καθαρή και αληθινή απόδειξη της σχέσης που έχει χτιστεί διαχρονικά μέσα στους κόλπους της ΠΟΜΕΝΣ.
Ήταν η στιγμή που φάνηκε ξεκάθαρα η αγάπη που υπάρχει αμφίδρομα:
η αγάπη των συναδέλφων προς τον άνθρωπο και Πρόεδρο,
αλλά και η αγάπη με την οποία περιβάλλεται ο επανεκλεγμένος Πρόεδρος της μεγαλύτερης Ομοσπονδίας των Ενόπλων Δυνάμεων, Ηλίας Κολλύρης.
Όσοι τον γνωρίζουν, ξέρουν.
Και όσοι ξέρουν να αναγνωρίζουν, αντιλαμβάνονται πως τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Ο Ηλίας Κολλύρης δεν εξελέγη ομόφωνα Πρόεδρος των 51 πρωτοβάθμιων Ενώσεων με πάνω από 27.000 εν ενεργεία στρατιωτικούς επειδή «έτυχε».
Εξελέγη γιατί εμπνέει εμπιστοσύνη, γιατί ενώνει, γιατί βρίσκεται πραγματικά δίπλα στον συνάδελφο.
Όταν δηλώνει, μπροστά σε εκατοντάδες αντιπροσώπους της Ομοσπονδίας, ότι δεν θέλει κανέναν συνάδελφο στενοχωρημένο, δεν το κάνει για το χειροκρότημα.
Το εννοεί.
Το πιστεύει.
Και γνωρίζει ότι μπορεί να το κάνει πράξη.
Η συγκυρία έκανε τη στιγμή ακόμη πιο ιδιαίτερη.
Την ημέρα των γενεθλίων του, ο Ηλίας Κολλύρης επανεξελέγη πανηγυρικά Πρόεδρος της ΠΟΜΕΝΣ, με τα μέλη της Ομοσπονδίας να του επιφυλάσσουν μια ζεστή και ανθρώπινη έκπληξη: μια τούρτα γενεθλίων, γεμάτη χαμόγελα, συγκίνηση και συναδελφικότητα.
Μια εικόνα που δεν στήθηκε.
Μια στιγμή που δεν σκηνοθετήθηκε.
Μια αυθεντική έκφραση αγάπης, που εξηγεί γιατί το «ΑΓΑΠΕΣ ΜΟΥ» βγήκε τόσο καρδιακά.
Γιατί, τελικά, αυτό είναι το αληθινό καλό πρόσωπο που έχουμε όλες και όλοι μας στις Ένοπλες Δυνάμεις:
το πρόσωπο της ενότητας, της φροντίδας και της ανθρώπινης σχέσης.