13.3 C
Athens
Παρασκευή, 3 Ιουλίου, 2020
Αρχική ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ Άρης Κασιδόπουλος: Ενωμένοι Όλοι Μαζί Μπορούμε

Άρης Κασιδόπουλος: Ενωμένοι Όλοι Μαζί Μπορούμε

Αρχική ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ Άρης Κασιδόπουλος: Ενωμένοι Όλοι Μαζί Μπορούμε

Άρης Κασιδόπουλος: Ενωμένοι Όλοι Μαζί Μπορούμε

Φίλες, Φίλοι,

Αδέρφια μου υπαξιωματικοί,

          Θα ήθελα να σας μιλήσω για μια γνωστή και θεμελιώδη ρήση, η οποία στο μεταίχμιο το οποίο βρισκόμαστε, δηλαδή μεταξύ απώλειας, διατήρησης ή /και διεκδίκησης εργασιακών προνομίων και εν μέσω της υπερδεκαετούς κρίσης την οποία διέρχεται η χώρα, με την όψιμη προσθήκη σε αυτήν των συνεπειών του covid-19. «Η ισχύς εν τη ενώσει» λοιπόν, ή άλλως «είμαστε ισχυροί όταν και για όσο είμαστε ενωμένοι”, αποδεικνύεται ημέρα με την ημέρα, ζωτικής σημασίας για τα εργαζόμενα και ενεργά στρατιωτικά στελέχη εξ υπαξιωματικών, καθώς, ως χαμηλόβαθμα και χαμηλόμισθα στελέχη είναι πιο αδύναμα κοινωνικά και κατά συνέπεια τα ευκολότερα θύματα σε οικονομικές αναπροσαρμογές.

          Το γνωμικό της προηγούμενης παραγράφου προέρχεται από έναν μύθο του Αισώπου.   Σύμφωνα με τον μύθο λοιπόν: «Κάποτε τα παιδιά ενός γεωργού μάλωναν. Ο γεωργός βλέποντας ότι με τις συμβολές του δεν έκανε τίποτα, σκέφτηκε να τους δείξει το σωστό δρόμο με τις πράξεις. Τους είπε να του φέρουν ένα δεμάτι από βέργες. Αφού του τις έφεραν, τους έδωσε όλες μαζί τις βέργες και τους είπε να τις σπάσουν. Τα παιδιά έβαλαν όλη τους τη δύναμη, μα δεν πέτυχαν τίποτα. Έλυσε ύστερα το δεμάτι και τους έδινε μια- μια τη βέργα. Κι ενώ τα παιδιά τις έσπαζαν εύκολα, ο πατέρας τους είπε: «Σαν τις βέργες παιδιά μου κι εσείς να είστε μονιασμένοι. Έτσι, θα είστε ακατανίκητοι από τους εχθρούς σας. Γιατί, αν είστε χωρισμένοι πολύ εύκολα οι εχθροί θα σας βλάψουν». Ο μύθος θέλει να μας διδάξει ότι η ομόνοια όταν υπάρχει και ασκείται τόσο ενεργητικά όσο και παθητικά, είναι τόσο ακατανίκητη όσο περιγράφεται, αλλά και τόσο εύκολα επέρχεται η καταστροφή και η διχόνοια εν απουσία αυτής, καθώς η αδυναμία δεν συγχωρείται στις κοινωνικές αλλά και γενικά τις πολιτικές σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα σε κοινωνικές ομάδες και φορείς εξουσίας.

          Επιπρόσθετα, η ουσία των ανωτέρω, και η ανάλογη εφαρμογή τους στο μικροεπίπεδο της θεσμικής εκπροσώπησης των Ενόπλων Δυνάμεων αποτελεί αδήριτη αναγκαιότητα για την απρόσκοπτη επίτευξη των στόχων μας. Η ένωση και η ομοψυχία των Υπαξιωματικών όλων των προελεύσεων, η εμπιστοσύνη και η αλληλοβοήθεια, αφορούν σε διαχρονικά, δοκιμασμένα και εγγενή χαρακτηριστικά των Ελλήνων στρατιωτικών οι οποίοι ειδικότερα ως υπαξιωματικοί αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του στρατεύματος. Αυτοί, δεν είναι άλλοι από τους Υπαξιωματικούς Παραγωγικών Σχολών, τους ΕΠΥ – ΕΜΘ και τους ΕΠΟΠ.

          Οι προαναφερόμενες προελεύσεις Υπαξιωματικών, έχουν συγκεκριμένη ιεραρχία και διάρθρωση οι οποίες έχουν κατασταλάξει στις μεταξύ τους σχέσεις προκειμένου για την με συνεργασία παραγωγή έργου, ενωμένοι σαν μια δυνατή γροθιά, μπορούν και πετυχαινουν πολλά, ίσως και περισσότερα από όσα προσδοκούνται από αυτούς. Αρκεί να είναι όλοι μαζί, γιατί μπορεί να θεωρούνται ως αδύναμοι λόγω των βαθμών που φέρουν, αποτελούν όμως κρίσιμη αριθμητική δύναμη και αυτό αποδίδει ποιοτικά χαρακτηριστικά ισχύος όταν αυτή είναι συμπαγής και μη διασπασμένη. Άλλωστε, αυτό αποδεικνύεται πολλάκις και με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το μισθολόγιο των πολλών ταχυτήτων. Αν ήμασταν εξαρχής ενωμένοι δεν θα μας επέβαλαν αυτή την επαίσχυντη ρύθμιση. Αν η θεσμική εκπροσώπηση είχε σύμπνοια -έστω και από διαφορετικούς άξονες έκφρασης-, δεν θα κατέρρεαν οι μισθοί μας.

          Επειδή λοιπόν και εγώ ο ίδιος, συνέβαλα άθελά μου και ατυχώς, μέσα από το τελευταίο μου άρθρο προς την κατεύθυνση της μη ενότητας, αναπαράγοντας ένα σχόλιο που ακούγεται συχνά στις μονάδες, θα ήθελα να το ανακαλέσω και να ζητήσω συγγνώμη από όλους όσοι πιστεύουν ότι θίχτηκαν, καθώς, η συγκεκριμένη ρητορική δεν βοηθά ούτε αυτόν που την υιοθετεί αλλά ούτε και αυτόν που την εισπράττει. Δεν πρέπει να αναπαράγεται προς χάριν της ενότητας και ας υπάρχουν πολλοί οι οποίοι την πιστεύουν. Δεν πρέπει στο προσκήνιο να υιοθετούνται απόψεις οι οποίες μόνο έριδες μπορούν να αποδώσουν και όχι ισχυροποίηση των δεσμών μας, ο οποίος ως στόχος είναι πρωταρχικής σημασίας για όλους μας και βασική δική μου στόχευση.

          Ενωμένοι, δυνατοί, ανυποχώρητοι κι απόλυτα προσηλωμένοι στο έργο μας, θα μπορέσουμε ν’ αποδώσουμε τα μέγιστα των δυνατοτήτων μας.

          “Η ισχύς εν τη ενώσει

Με τιμή

Άρης Κασιδόπουλος

Στρατιωτικός Συνδικαλιστής